«فرزندپروری بیش از آنکه مجموعهای از تکنیکهای اصلاح رفتار باشد، سفری است برای خودسازیِ والدین؛ چرا که کودکان نه به گفتههای ما، بلکه به آنچه هستیم پاسخ میدهند.»
این اثر بر پایهی این دیدگاه استوار است که تربیتِ موثر در گروِ ایجاد یک رابطهی عمیق و امن میان والدین و فرزندان است. نویسنده با به چالش کشیدن روشهای سنتیِ مبتنی بر پاداش و تنبیه، به والدین میآموزد که چگونه ریشهی رفتارهای چالشبرانگیز کودک را در نیازهای برآوردهنشدهی عاطفی بیابند. هدف اصلی این مسیر، پرورش انسانی است که نه از روی ترس یا برای جلب رضایتِ دیگران، بلکه بر اساس قطبنمای اخلاقیِ درونی و اعتمادبهنفسِ اصیل خود عمل میکند.
در لایهای کاربردیتر، این راهنما به بررسی مهارتهای گوش دادنِ فعال و حل تعارض میپردازد و راهکارهایی را برای مدیریتِ هیجاناتِ والدین در لحظاتِ بحرانی ارائه میدهد. نویسنده تأکید دارد که انضباط واقعی به معنای کنترل کردنِ کودک نیست، بلکه به معنای آموزشِ «خودکنترلی» به اوست. با جایگزینیِ همدلی به جای قضاوت و ایجادِ مرزهای شفاف و محترمانه، محیطی فراهم میشود که در آن کودک احساس ارزشمندی کرده و مهارتهای لازم برای زندگیِ مستقل و مسئولانه را در بستری از عشقِ بیقیدوشرط میآموزد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.