**”تمام سی تا چهلهزار سرباز من همینطورند.”**
این پاسخ کریمخان زند به سفیر عثمانی بود که پس از کشته شدن پهلوان کشورش به دست یکی از سربازان زند، پرسیده بود آیا پهلوانان دیگری هم دارید؟ کتاب **«کریم خان زند»** نوشته **جان آر. پری**، استاد زبان فارسی دانشگاه شیکاگو، روایتگر زندگی مردی است که خود را نه پادشاه، که **«وکیلالرعایا»** نامید. این اثر پژوهشی به یکی از تاریکترین و در عین حال درخشانترین ادوار تاریخ ایران میپردازد: دورهای پنجاهساله بین مرگ نادرشاه و برآمدن قاجاریان که با فرمانروایی کریمخان بر سراسر ایران (به جز خراسان) همراه بود؛ مردی که شمایلوار، یادآور رواداری، علو طبع و دلاوری ایلیاتی است.
پری در این کتاب ارزشمند، با غور در منابع دست اول، تصویری از ایرانِ عصر زندیه و چگونگی به قدرت رسیدن این ایل به رهبری کریمخان ترسیم میکند. نویسنده نه تنها به توصیف اصلاحات، اوضاع اجتماعی و اقتصادی ایران و توسعه قلمرو تا بصره میپردازد، بلکه پرسش مهم چرایی زوال این حکومت پس از مرگ وکیلالرعایا و نزاعهای داخلی سران طایفه زند را نیز واکاوی میکند. این کتاب که با ترجمههای متعدد (از جمله علیمحمد ساکی و مریم رضایی) منتشر شده، برای علاقهمندان به تاریخ ایران، به ویژه آنان که به دنبال درک یکی از تاثیرگذارترین و خوشنامترین فرمانروایان ایران هستند، منبعی غنی و خواندنی است.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.